Een duik in het diepe

zondag 30 augustus 2026

Na een rustige nacht met de nodige regen (we beginnen er aan te wennen) leveren we de toegangspas voor poort even voor half negen in. We pakken de route onder een matig zonnetje al nel op. Bijna 200 kilometer te gaan, zoals gisteren al aangegeven. Alles volledig westwaarts. Eerst de stad uit, gelukkig lukt dat al snel prima.

Dan de doorgaande route. Het is zondag en dus ook weinig vrachtverkeer. Schiet al snel lekker op. Geen spectaculaire route. Veel rechtuit, maar wel mooi tussen de landerijen en bossen door, van dorpje naar dorpje, richting het Kanaal. We hebben gekozen voor een camping vlak aan de kust. Dicht bij Dieppe en dus niet het diepe. Excuses voor de woordgrap.

We schieten lekker op. Onderweg nog even een stop na een uur of twee rijden voor een bak koffie. Weer wat verderop is er gelukkig een supermarkt open. Beetje boodschappen doen en dan weer door.

Even na het middaguur komen we aan op de camping. Inchecken en we krijgen een mooie plek aangewezen aan de rand van 1 van de 3 visvijvers, nummer 178. Snel gevonden. Blijkt de plek nog bezet te zijn met een caravan. Danny loopt terug naar de receptie en meldt dit.

De caravan had al weg moeten zijn. Gelukkig is plaats 177 nog vrij. Die krijgen we alsnog toegewezen. Snel installeren, stroom aansluiten, luifel uitdraaien en genieten van het lekkere weer. Eerst lunchen met de lekkere verse broodjes. Het is een nette camping, erg rustig.

Blijkbaar is er in de buurt een vliegveld. Gedurende middag horen we regelmatig een soort van gebrom van kleine vliegtuigen. Jammer van dat geluid. Verder horen we alleen maar de vogels, de koeien iets verderop in de wei, de geitjes van de kinderboerderij op de camping en af en toe een ezel.

Autorijden is voor Danny een soort van ontspanning, zeker wanneer hij alle snelwegen kan vermijden. Lekker touren. Maar wat hem nog meer rust geeft, is vissen. Op z’n Rotterdams gezegd, met de poten in de klei. Lekker turen naar de hengelpunt, kijken of de vissen willen toehappen. Dan komt hij echt tot rust.

Omdat we aan de vijver staan, maakt Danny al snel een hengeltje klaar. Voer maken. Kijken of hij vast een voorsprong kan krijgen op het aantal gevangen vissen. Af en toe een klein buitje, maar dat mag de pret niet drukken. Grady gaat in de relaxstand. Boekje lezen, maar binnen 10 minuten ligt ze al te snurken in haar stoel onder de luifel. Het is tenslotte vakantie.

Danny heeft, voor Grady, gelukkig niets gevangen. Hij stopt met vissen wanneer de weergoden de hemelluiken  weer volledig open trekken. Samen gaan we dan toch maar aan de slag met het klaarmaken van het avondeten.

Gelukkig is de regen gestopt en schijnt het zonnetje weer een beetje. Na het eten plannen maken voor morgen. We gaan de omgeving verkennen en kijken of we de witten kust kunnen ontdekken.