Horken en tradities.

dinsdag 2 september 2025

Het gaat echt niet vervelen dat ontbijten onder de luifel met een aangename temperatuur en een opkomend zonnetje. Zeker niet als je start met een bak koffie of thee en dan versgebakken broodjes vanuit de kampwinkel.

Onder het genot van die koffie en thee horen we het weer. We dachten het gisteren ook al te horen, maar toen konden we het niet thuisbrengen. Nu wel. Wegstromend water. Wat blijkt, de mensen op de plaats naast ons, overigens ook Nederlanders, laten hun afvalwater gewoon weglopen over het plekje waar ze staan. Gezien het materiaal waarmee zij reizen, geen oude meuk, moeten zij toch beter weten. Wellicht hebben ze ook een vuilwatertank in de caravan. Zo niet, zet er dan minstens een emmer of iets dergelijks onder. De vader van Danny noemde dat altijd horkengedrag, mensen die zich niet aanpassen aan de gebruikelijke gewoonten. En dan later maar klagen dat er weer allerlei regeltjes worden aangepast en bepaalde dingen niet meer kunnen of mogen. Jammer.

We nemen weer de bus de stad in. We weten ongeveer waar we willen zijn om de dingen te bekijken waar we gisteren niet aan toe zijn gekomen. Eerst nog maar weer snel een terras voor een lekkere bak koffie, zonder zoetigheid vandaag. Het kan niet iedere dag feest zijn.

Dan naar het tin museum. In de reisgidsen staat dat het mogelijk is om zelf een tinnen figuur te maken. Helaas blijkt dit niet mogelijk, had je van te voren een afspraak moeten maken. Toch is het leuk om wat tijd door te brengen. Er zijn tientallen diorama’s opgesteld die veel over de geschiedenis vertellen over de stad in de loop der eeuwen. Heel mooi hoe dat allemaal is samengesteld.

Natuurlijk even kijken of Danny aan de uitbreiding van zijn verzameling kan werken. Dat lukt. Er staan genoeg beeldjes van brandweerfiguren waaruit hij er enkele kiest. Allemaal kopen, wordt wel een beetje heel erg kostbaar. Hij weet zich in te houden.

Naast het zoeken van brandweerfiguren (Danny) en griffioenen (Grady) zijn er nog een aantal tradities die elke vakantie terugkeren. Een daarvan is tijdens elke vakantie het kopen van een versiering voor in de kerstboom. Zo wordt het in december altijd weer een boom vol herinneringen. Gelukkig lukt het ook dit jaar weer. Leuke sneeuwsterren van tin voor in de boom.

Gisteren hadden we ook gezien dat er even buiten het centrum een plein is dat Greif Platz als naam heeft. Nu heeft een greif verschillende betekenissen in het Duits. Het kan zowel een grijpvogel zijn als een griffioen. Met behulp van de mobiele telefoon weten we het plein snel te vinden staat er gelukkig een heel mooi beeld van een griffioen. Grady ook helemaal happy. Ook zij heeft weer wat uitbreiding van haar verzameling.

Voor de lunch zoeken we een gezellig terras op. We bestellen wat te eten en drinken. In het restaurant is ook een brouwerij gevestigd. Ze brouwen hun eigen plaatselijke traditionele bier. Grady probeert wat foto’s te maken van de brouwketels. Is wat lastig door de beperkte ruimte en het lastige licht.

Na nog wat winkeltjes te hebben bezocht, zoeken we de bus weer op. Weer geluk. Deze komt net aanrijden, met vertraging, en we stappen snel in. Anders moeten we een uur wachten.

Terug op de camping nog even lekker genieten van het zonnetje en plannen maken voor morgen. De keuze is uiteindelijk gevallen op Lutherstad Wittenberg, aan de Elbe en ongeveer 180 kilometer rijden. Hebben er nu al zin in.

Na het eten in het restaurant nog even een wasje draaien (voor 4 weken vakantie kleding meenemen is wat veel) en deze na afloop ophangen op geïmproviseerde waslijnen onder de luifel. Route invoeren op de navigatie, spelletje en dan al weer lekker gaan slapen.