Terugkomen op een bekende plaats.

maandag 9 september 2024

Inderdaad zijn we op tijd vertrokken. Even na kwart over acht gooien we de kar aan de gang, onder een lichte regen. 312 kilometer voor de wielen, we doen het rustig aan. Zo rond 13.00 uur arriveren we op de camping in Val de Vesle, een kilometer onder Reims, midden in de Champagne. We zijn hier voor de derde keer. Eerste keer nog met de vouwwagen, meer dan 20 jaar geleden. Acht jaar geleden tijdens onze eigen Tour de France, omdat we elkaar toen twintig jaar kenden en toen alle plekken hebben aangedaan die we in de twintig voorliggende jaren in Frankrijk hadden bezocht. Maar eerst even terug naar vanmorgen.

Snel ontbijt, en dan zoals gezegd, even na kwart over acht vertrekken we. Het miezert een beetje, maar daar schrikken we niet van. Eerst een stuk van ongeveer 50 kilometer over de provinciale wegen, hier D-wegen genoemd. Het weer verschilt bijna per kilometer. Zo is de weg droog en dan valt de regen weer met bakken uit de hemel en kan de ruitenwisser het moeilijk hebben, zelfs in de hoogste stand. Uiteindelijk bereiken we de snelweg, de peage. We kunnen lekker doortrappen en schieten lekker op.

Wat ons opvalt zijn de zeer vele politiewagens, met zwaailicht op, die we in zuidelijke richting zien rijden. Onze route leidt eerst voor een groot deel richting Parijs, als extra informatie. Anderhalve week geleden waren we in Parijs speciaal voor de Paralympische Spelen. Het viel ons toen al op hoeveel politie-eenheden er aanwezig waren in en rond de stad. In de gesprekken die we met een aantal Franse mensen hebben gevoerd, horden we dat super veel agenten vanuit het hele land richting Parijs waren gehaald. Allemaal om de veiligheid mogelijk te kunnen garanderen. Verloven werden ingetrokken of niet toegekend.

Nu zijn de spelen sinds gisteren afgelopen en kunnen alle eenheden wellicht terug naar hun eigen omgeving of thuis. Tijd om wat uit te rusten of in het eigen werkgebied weer orde op zaken te stellen. We komen regelmatig colonnes van meerdere voertuigen tegen, soms wel meer dan 15 stuks. In de meeste gevallen rijden ze met zwaailicht en rijden ze stevig door over de linker baan. We hebben ze niet geteld, maar het moeten minstens honderden wagens zijn geweest. Net voorbij Parijs, richting Reims, maken we een extra sanitaire stop. De diverse politie-eenheden blijkbaar ook. In de shop van het tankstation, het restaurant en de toiletten lopen minstens zestig manschappen rond, terwijl er ook al de nodige zijn vertrokken vanaf de parkeerplaats. Veiliger kun je je bijna niet voelen.

Dan weer zon, dan weer volop regen. Maar we komen snel aan bij de camping. Moeten we drie uur wachten voordat de receptie weer open gaat, geeft het info-bord aan. We staan even te overleggen wat we in de tussenliggende tijd zullen gaan doen. Komt toch de beheerster van de camping haar huis uitgelopen en krijgen we een plekje toegewezen. Ze hoopt dat we voldoende elektriciteitssnoer bij ons hebben, want de stroomkasten staan hier wat ver uit elkaar. Geen enkel probleem. We hebben totaal ongeveer 90 meter kabel aan boord, dus dat moet wel gaan lukken.

Het is een beetje gokken of we buiten gaan zitten. Het ene moment schijnt de zon volop, het volgende moment regent het weer. We beginnen in de zon, maar uit eindelijk, hebben we toch maar gekozen om binnen te gaan zitten en de stoelen en dergelijke maar gewoon in de garage te laten staan. Mooie gelegenheid om de fiets batterijen aan de stekker te hangen. Na de afgelopen ritten moet daar weer wat power in. Wie weet wat we nog kunnen fietsen in de komende dagen.

Daarna is het om te gaan eten. We houden het gemakkelijk. Uitsmijter op brood. Dan alweer de afwas. Vaste taak voor Danny tijdens de vakantie. Komt deze trip de eerste keer van Danny zijn campingfrustratie, zeg maar allergie, naar boven. De camping heeft 51 plaatsen, is voor ongeveer twee derde bezet. Iedereen wil natuurlijk afwassen na het eten. Tot zover geen probleem. Er zijn slechts drie plekken om af te wassen en wat doen een groot aantal campinggasten? De afwas van ogenschijnlijk meerdere dagen opsparen. Dan eerst afspoelen, afwassen, naspoelen en dan ook nog afdrogen bij de wasbakken terwijl er meerdere mensen staan te wacht. Afdrogen doe je toch gewoon bij je eigen kampeerplek, vindt Danny. Andere mensen staan nu onnodig te wachten. En dat vanavond ook nog in de stromende regen. Diep ademhalen voor Danny. Andere kant opkijken en maar niets zeggen.

Gelukkig, of toch jammer genoeg, zijn de Spelen afgelopen. We hebben het iedere avond via de laptop zoveel mogelijk proberen te volgen. En wat hebben we genoten van alle sporters: vol bewondering naar alle mensen in het atletiekstadion. De zwemmers en de rolstoelbasketballers waren ook het kijken meer dan waard. En dan zijn er nog veel meer para-atleten die prachtige prestaties hebben neer gezet. Het was een feest om dat zo wel in Parijs als onderweg te volgen. De sluiting was ook een mooi einde met de muziek die we al jaren kennen van Jean-Michel Jarre. Geweldig om hem ook hier te zien met een ode aan de elektronische muziek. Ja, dan schieten de spelletjes er bij in. Maar vanavond moeten de kaarten of de dobbelstenen er toch echt aan geloven.

Dan toch alvast een keertje de tussenstanden.

Vissen  Danny 3, Grady 0
Autokilometers 2050
Fietskilometers 270
Wandelkilometers niet geteld maar het zijn er ongeveer 50

Morgen weer een update