Een week onderweg

donderdag 28 augustus 2025

Van veel regen is het afgelopen nacht niet gekomen. Wel wat nieuwe late buren die nog lekker buiten gingen eten en bellen met de familie in Frankrijk. Het blijft toch bijzonder dat een mens dat hard gaat praten om verstaanbaar te zijn over grote afstand.

Vanmorgen weer op het gemak opgestaan, we hebben geen haast. We hebben een mooie route uitgezet en hebben ongeveer 105 kilometer voor de wielen. Althans dat zegt de navigatie. Nog steeds de snelwegen vermijden. Een beetje kijkend naar de planning zullen we even na het middaguur arriveren op de uitgezochte camping. Maar zoals gebruikelijk in Duitsland hebben ze ook op deze camping aan het begin van de middag zogenaamde ruhezeit en kunnen we niet eerder dan half drie inchecken.

Dus doen we het vandaag ook op de route rustig aan. Nergens halen we de toegestane snelheid. We zijn echt aan het toeren. Proberen ook een beetje te genieten van de omgeving. Het is echt een mooie route. Heel veel rijden door het groen in de bossen, afgewisseld door diverse landerijen. Het graan is al van het land, maar het mais groeit nog lekker, net als de bieten en op enkele plaatsen de aardappels. Ook het gras is gemaaid en licht in grote balen langs de wegen. We komen niet heel veel verkeer tegen op een enkele grote vrachtwagen na.

We rijden hier en daar een leuke klim of afdaling met het nodige bochtenwerk waar 30 kilometer per uur al de nodige aandacht vraagt om de bochten goed en veilig te kunnen nemen.

In een van de dorpjes waar we doorheen rijden, valt het oog van Danny op een meer dan antieke hand brandweerspuit, geen brandweerkazerne in de buurt, maar toch. Snel even afslaan en een paar foto’s maken. Het rode hart blijft toch kloppen bij de voormalig brandweerman.

Dan wordt het langzaam ook tijd dat de camper wat nieuwe voeding krijgt. Op basis van de opgedane ervaringen in de afgelopen jaren, hebben we afgesproken dat wanneer de tank half leeg is, we deze weer tot aan de nek toe gaan vullen. Je weet nooit wat je tegenkomt of juist niet.

Naast de pomp zit toevallig, of gelukkig, ook een supermarkt. Snel even wat dagelijkse boodschappen doen. We maken een lunch met een vers broodje en rijden dan weer verder. Nog veertig kilometer te gaan. Ook het vervolg van de route is genieten.

Tegen half twee arriveren we bij de camping, dus moeten we een uur zien vol te maken. Geen probleem. Beetje lezen en wachten tot de receptie open gaat. Als we zijn ingecheckt worden we begeleid naar onze plaats. Een redelijk groot veld voor passanten die een of enkele dagen blijven staan. Met ons erbij zijn er drie plaatsen bezet.

In de loop van de middag en het begin van de avond arriveren er steeds meer campinggasten en iedereen krijgt een plaats toegewezen. Vele nationaliteiten. Frans, Duits, Zwitsers, Spaans, Deens, Zweeds en wij natuurlijk als Nederlanders.

Voor het avondeten bakken we nog maar weer een keer wat hamburgers met daarnaast wat groenvoer. De koelkast moet tenslotte ook weer een beetje leeg. Dan plannen maken voor morgen. Wat gaan we doen?

Daar hoeft niet lang over worden nagedacht. Vlak bij de ons toegewezen plek ligt een mooie visvijver, en ja, dan gaat Danny natuurlijk vissen. Wel even een dagvergunning aanschaffen. Moet je ook nog een geldige Duitse vergunning hebben? Met een beetje praten bij de receptie blijkt de Nederlandse vergunning genoeg te zijn voor zo’n dagvergunning. Mogelijkheid voor diverse soorten karpers, paling, forel en nog veel meer, volgens de informatie van de camping. Er zou zelfs snoek moeten zitten. Of Danny daarop gaat vissen? Vooralsnog niet, het is al meer dan 45 jaar geleden dat Danny heeft geprobeerd en vraagt zich af of hij wel de juiste spullen daarvoor bij zich heeft.

Grady gaat mogelijk met de trein vanaf vlak bij de camping naar Hildesheim. Zij wil graag een tentoonstelling bezoeken die zij interessant vindt. Ze laat het ook een beetje van het weer en haar gevoel van morgen afhangen.

Nu nog een beetje bankhangen en dan morgen weer verder.